sábado, 21 de julio de 2007

Quén é Gary Indiana?


I was born at the end of the Truman
Administration in Manchester, New Hampshire.
I grew up at a time when no one locked the door
at anight and people left their car keys in the ignition
--an era of security that felt completely menacing
because of the Russian nuclear threat.
By the time I went to college,
America
had become a much more dangerous,
violent place.
I lived the '60s like much of my generation,

taking lots of LSD, fucking anything that moved,
and studying Marx.
In the 70s I dissipated in Los Angeles and then
started a theater company in New York.
I became a writer for the same reason Joan of Arc
took up arms against the English: I hear voices.
I was brought up Catholic on my mother's side
and atheist on my father's side.
I'm a little bit of both.
I travel whenever I can to the most obscure
and exotic places still on view in a world
that's becoming, by and large,
a replica of the Beverly Center Mall.


Atopeime cun libro seu por casualidade
e causoume un forte impacto a súa forma de escribir
(igual ten algo que ver o feito de que o leín en inglés.........)
si algún día vos atopades cun libro seu, non o deixedes escapar!





viernes, 6 de julio de 2007

arrapadasbestas

mañán ímos a Sabucedo
á rapa das bestas
vos creedes que nos deixarán entrar?
eu non estou moi segura.......
aínda que, ben mirado...
será por bestas.....
máis bestas ca nos
non hai moitas!





arriba o toxo power!!!
xa vos contarei en que queda a cousa



cada día somos máis.....
ritisú
lurifuri
crisis
nansishrekbillonsé
martaali
martrolas
mariquitaflamenca
suquebonitoqueromantico
yoli
lolacaramesforpresident
e etsetera.......................

martes, 3 de julio de 2007

agradecementos


Quero darvos as gracias ás catro polos vosos comentarios,
que me fan moitííiiiiiiiiiiiiiiiiisima ilusión.
A Mar por ser a primeira!
A Cris polo seu cd, jejej
A Rita polo seu testamento e o permiso para poñer a foto da formula 1
e a Vane por estar aquí tamén e pq me vai axudar a faser unhas fotasas da feira medieval
e a sobrelevar o disjusto de que non me levedes á Bretaña
porcas....

domingo, 1 de julio de 2007

ecodepor finde

O que máis me gusta no mundo é que os nosos plans nunca saian ben.....
nós queríamos ir á praia,
pasar o fin de semana espatarradas na toalla
e intentando coller un pouco de color,
que non nos sobraba a ningunha das dúas....

pois non, imposible...
o tempo aliouse na nosa contra
para que rematásemos as dúas facendo "ecoturismo" polo barbanza,
curota arriba, curota abaixo




cruzando regatos




etc....

e por se iso non era suficiente....
o domingo véxome arrastrada por unha garrula
a unha sesión maratoniana de un dos seus deportes acuáticos favoritos....




que ó principio era un pouco aburrido,
pero logo,
foise poñendo interesante....




non vos parece?