domingo, 3 de agosto de 2008

O curruncho de Anto

Ultimamente estou un pouco vaga de máis e non entro nada na nosa comunidade blogueira.
Dame moita pereza poñerme a escribir en serio e ademáis teño a cabeza despistada noutras cousas, das que debería empezar a olvidarme.

Así que esta entrada de hoxe voulla adicar a unha das miñas máis recientes adquisicións no campo da amizade. Porque cada día teño máis claro que son os bos amigos os que fan que pague a pena a miña vida. Espero que non se cabree por tomar prestada algunha das súas fotografías, porque o fago desde o cariño e a admiración máis sincera.





Anto, gracias por estar ahí.

2 comentarios:

Anónimo dijo...

No hay palabras, los dos sabemos que no son necesarias. Una galleta muy grande por todo lo que me has hecho sentir ;)

maruxa dijo...

gracias bichitooooooooo, me hace mucha ilusión que me escribas
no te imaginas cuanta....